Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Cinema. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Cinema. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 6 Νοεμβρίου 2015

Alice through the looking glass

Ωωωωω τι ευχάριστο νέο έμαθα σήμερα Μαμ'ζελες και Μεσιε....
Μια ταινία που αγάπησα πολύ,"Η Αλίκη στην χώρα των θαυμάτων",με τον πολύ πολύ αγαπημένο μου τρελοκαπελα-Johnny Depp ,θα έχει συνέχεια το επόμενο καλοκαίρι, "Alice through the looking glass".
Δυστυχώς σκηνοθέτης δεν είναι ο Tim Burton αλλά ο James Bobin που σκηνοθέτησε τους Muppets. Ο λατρεμένος σκηνοθέτης είναι όμως ένας από τους παραγωγούς της ταινίας και θέλω να πιστέψω πως η ταινία θα είναι πολύ κοντά και στην πρώτη!
Η Αλίκη μας ξαναγυρίζει πίσω στην χώρα των θαυμάτων και αυτή την φορά πρέπει να σώσει τον Τρελοκαπελα από μια αφανέρωτη σκοτεινή μοίρα.  Ο κακός της ιστορίας φαίνεται να είναι ο Χρόνος, ένα περίεργο πλάσμα που θα είναι μισό άνθρωπος και μισό ρολόι....
Απολαύστε το τρέιλερ...


Πέμπτη 13 Αυγούστου 2015

Marina

Marina, Marina, Marina
Ti voglio al piu' presto sposar
Όλοι σίγουρα γνωρίζετε αυτό το παλιό κλασσικό ιταλικό τραγούδι. Το ξέρατε όμως ότι είχε γραφτεί στο Βέλγιο; Όχι; γκουχουγκουχουγκουχου... ούτε γω! Shame on yoυ, θα μου πείτε που μεγάλωσα στο Βέλγιο. Υπάρχει όμως μια λογική εξήγηση. Ο Rocco Grenata, που ερμήνευσε πρώτος το τραγούδι ήταν Ολλανδόφωνος και είμαι Γαλλόφωνη. Και δεν κοιτούσα ποτέ Βελγικά Ολλανδοφωνα κανάλια όπου θα ήταν σίγουρα πολύ πιο συχνά καλεσμένος.

Μα πως το έμαθα; Κοιτάζοντας την καταπληκτική Βελγική ταινία "Marina" βασισμένη στην Ζωή του τραγουδιστή . Έπεσα εντελώς τυχαία πάνω της στο οτε tv. Δεν ξέρω αν θα επελεγα να την δω  εάν είχα δει πρώτα την αφίσα της ταινίας που δεν έχει καμία σχέση με το περιεχόμενο, μερικές φορές οι αφίσες μας εξαπατανε.

Στην δεκαετία 50, ο πατέρας του Rocco Grenata ονειρεύεται να γίνει πλούσιος και να προσφέρει μια καλύτερη ζωή στην οικογένειά του. Έτσι αποφασίζει να παει στο Βέλγιο να εργαστεί στα ανθρακωρυχεία για 3 χρόνια. Σύντομα τον ακολουθούν η γυναίκα του, ο γιος του και η κορούλα του. Η ζωή στο Βέλγιο είναι πολύ πιο διαφορετική απ'οτι περίμεναν. Το βαρύ κλίμα του Βοριά, το βλέμμα της κοινωνίας στους ξένους εργάτες και η άγνωστη γλώσσα κάνουν τα πράγματα δύσκολα. Ο πατέρας εργάζεται πολύ σκληρά και επεκτείνει το συμβόλαιο του, από την άλλη ο γιος του είναι παθιασμένος με το ακορντεόν του. Τα λεφτά είναι λίγα και τα όνειρα δύσκολα να πραγματοποιηθούν η μηπως όχι;...
Με άγγιξε πάρα πάρα πολύ αυτή η ταινία γιατί απλά σκεφτόμουν τι πέρασαν οι δικοί μου γονείς όταν πήγαν στο Βέλγιο πριν 50 χρόνια. Ο μπαμπάς δούλεψε και αυτός για λίγα χρόνια στα ανθρακωρυχεία στο Μαρσινέλ, Σαρλερουά πριν παει στις Βρυξέλλες. Τότες πήγαιναν με συμβόλαιο από την Ελλάδα. Η μητριά της μαμάς μου την κακομεταχειριζόταν και έτσι ο θείος μου (που δούλευε επίσης στα σαρμποναζ, έτσι έλεγαν τα ορυχεία) κάλεσε την μαμά μου να μείνει μαζί του και έπιασε δουλειά σε εργοστάσιο. Έτσι έκανε προξενιό ο θείος μου στους γονείς μου και παντρεύτηκαν. Ο πατέρας μου δεν λέει πολλά για εκείνη την εποχή, η μητέρα μου θυμάται όμως πόσο καλοί και ζεστοί ήταν οι Βέλγοι μαζί τους, πόσο πολύ τους βοηθούσαν. Στην αρχή ήταν τόσο όλα διαφορετικά. Σε ξένη χώρα, με ξένη γλώσσα μακριά από τον πατέρα της, τα άλλα αδέρφια της και τις φίλες της, η μανα μου είχε μείνει μισή από την κατάθλιψη. Έκαναν χρόνια να προσαρμοστούν αλλά τα κατάφεραν. Ο πατέρας μου ακόμα να μάθει την γλώσσα, η μανα μου, αν και είναι αγράμματη, τα καταφέρνει μια χαρά. Οι γονείς μου και μια ολόκληρη γενιά Έλληνες μεταναστών είναι ευγνώμων για τους Βέλγους. Ποτέ στην ιστορία,δεν ακούστηκε να υπάρχουν ταραχές από Έλληνες και ποτέ δεν θα υπάρχουν. Αυτό λέγεται σεβασμός...
Τέλος πάντων, συνιστώ ανεπιφύλακτα αυτή την ταινία. Ρομάντζο, δράμα, μουσική, συναισθήματα και όμορφες ερμηνείες.. δεν θα βαρεθειτε καθόλου!
Το τρέιλερ

Αφιερωμένο στους γονείς μου

Δευτέρα 15 Ιουνίου 2015

Testament of youth


Η ταινία "Testament of youth" αρχίζει στις 11 Νοεμβρίου 1918. Το τέλος του πρώτου παγκόσμιου Πολέμου έχει υπογραφτει και όλος ο κόσμος το γιορτάζει στους δρόμους, εκτός από μια νεαρή κοπέλα που μπαίνει σε μια εκκλησία και θυμάται... Είναι η Vera Brittain.


Vera Brittain
Καλοκαίρι 1914, η Βέρα, ο αδερφός της Edward και ο φίλος τους Victor, στο κατώφλι της ενήλικης ζωής τους, κάνουν όνειρα για το μέλλον τους. Είναι η εποχή τις σουφραζετες και η κοπέλα καταφέρνει , παρότι ο πατέρας της είναι εναντίον, να μπει στο πανεπιστήμιο. Η αγάπη είναι στον αέρα όταν γνωρίζει τον Roland, ένας φίλος του αδερφού της. Όλα είναι ροζ και δαντελένιο στο ρομαντικό Βρετανικό κόσμο μέχρι που... ξεσπά ο πρώτος παγκόσμιος πόλεμος.

O Edward Brittain

Victor Richardson

Roland Leighton
Οι 3 φίλοι κατατάσσονται στο Βρετανικό στρατό και η Βέρα γίνεται εθελόντρια νοσοκόμα. Και από δω και πέρα, η ρομαντική ταινία της αρχής γίνεται όλο και πιο σκοτεινή όσο πλησιάζουμε το τέλος...
Μου άρεσε αυτή η ταινία γιατί καταρχήν είναι μια αληθινή ιστορία. Είναι οι αναμνήσεις της Vera Brittain που μετά το πόλεμο έγινε συγγραφέας. Το βιβλίο Testament of truth έγινε best seller μόλις βγήκε και έγινε η φωνή μιας ολόκληρης γενιάς.
Δεύτερον, μου άρεσε γιατί βλέπουμε τον πόλεμο από την πλευρά της γυναίκας. Βλέπουμε πόσο δυνατές ήταν οι γυναίκες κάνοντας τις δουλείες των ανδρών. Γινόταν εθελοντριες νοσοκόμες για να είναι κοντά τους.  Όχι μόνο φρόντιζαν τους δικούς τους ανθρώπους αλλά και τους εχθρούς, γιατί ήταν άνθρωποι και αυτοί, και είχαν όπως όλοι τους κάπου μια γυναίκα που τους περίμενε. Πιστεύω πως είναι ένα σημαντικό αφιέρωμα στις νοσοκόμες εκείνης της εποχής.




H Bera Brittain ως νοσοκόμα.
Και τρίτον, η ταινία με έβαλε σε σκέψεις. (Και γενικά όταν βλέπω ιστορικές ταινίες πολέμου) Αν γινόταν παγκόσμιος πόλεμος σήμερα πως θα ήταν; Και πάνω απ'ολα πως θα ήταν από άποψη μιας γενιάς που έχει μάθει να είναι μπροστά στους υπολογιστές και την τηλεόραση; Θα ήμασταν τόσο γενναίοι και δυνατοί;
Το τρειλερ

Άλλο άρθρο για το πρώτο παγκόσμιο πόλεμο, βλέπετε εδω

Πέμπτη 30 Απριλίου 2015

Hitchcock, ο μετρ του σάσπενς


Ένας από τους πολύ πολύ αγαπημένους μου σκηνοθέτες όλων των εποχών είναι αναμφισβήτητα ο Alfred Hitchcock. Η χαρά μου δεν περιγράφεται κάθε φορά που μπορώ να βρω μια ταινία του με ελληνικούς υπότιτλους! Έχω ακόμα δρόμο μπροστά μου για να έχω δει όλες του τις ταινίες αλλά κάνω υπομονή (καταραμένη Ελληνική τηλεόραση που δεν προβάλει παλιές Αμερικάνικες ταινίες!!!). Εμμμ ιδέα δώρο για τα επόμενα γενέθλια μου όλες οι ταινίες του σε DVD... Γίνεται;; Όποιος το διάβασε, το διάβασε!
Αυτός ο μεγάλος Κύριος λοιπόν μας άφησε σαν χθες πριν 35 χρόνια και ήθελα να του κάνω ένα αφιέρωμα!
Μετά από πολύ ψάξιμο σε διάφορες σελίδες, ήθελα να μοιραστώ μαζί σας κάποια  πραγματάκια που δεν ξέραμε για τον εαυτό του και για τις ταινίες του

Μια από τις πιο γνωστές σκηνές του κινηματογράφου είναι σίγουρα η σκηνή στο ντους στην ταινία Psycho. Μια σκηνή η οποία δεν τρομοκράτησε άμεσα την πρωταγωνίστρια Janet Leigh όταν γυριζόταν (βέβαια δεν είχε και αληθινό αίμα, χρησιμοποίησαν σιρόπι σοκολάτας) αλλά στην συνέχεια βλέποντας το αποτέλεσμα στην μεγάλη οθόνη παραδέχτηκε ότι από τότες έκανε μόνο μπάνια . Η σκηνή, που ήταν εμπνευσμένη από μια σκηνή της Γαλλικής ταινίας "Diaboliques" , όπου βλέπουμε μια παρόμοια σκηνή αλλά σε μπανιέρα, δεν τρομοκράτησε μόνο την ηθοποιό. Μετά την προβολή της ταινίας, ο Χίτσκοκ έλαβε ένα γραμμα από ένα κορίτσι που του έλεγε ότι από τότες που ο πατέρας της είχε δει την Γαλλική ταινία αρνιόταν να μπει στην μπανιέρα, και από τότες που είδε την ταινία Psycho αρνιόταν να κάνει και ντους! Ο Χίτσκοκ της απάντησε με το καταπληκτικό του Βρετανικό χιούμορ "Στειλ'τον στο καθαριστήριο..."

O Hitchcock κάνει cameo σε 39 από τις 52 του ταινίες. Γενικά εμφανιζόταν έτσι ξαφνικά στο πρώτο μισαωρο της ταινίας για να μην μας αποσπάσει στην συνέχεια από την πλοκή. Ήταν η υπογραφή του, ένας τρόπος να μας διασκεδάσει πριν το τρόμο και το σασπενς.

Το εφέ αυτό της ταινίας Vertigo που βλέπουμε για να νιώθουμε την ίδια ζάλη του πρωταγωνιστή όταν βρίσκεται σε ύψος, εμπνεύστηκε από τον ίδιο τον  Χίτσκοκ όταν λιποθύμησε σε ένα πάρτι.


O Hitchcock φοβόταν τα αυγά (τα αυγά;;;;), την αστυνομία άλλα ακόμα πιο περίεργο, φοβόταν τις ίδιες τις ταινίες του. Σε μια συνέντευξη του το 1963 είπε "Φοβάμαι τις ταινίες μου, δεν τις βλέπω ποτέ! Δεν ξέρω πως ο κόσμος αντέχει να τις βλέπει." Ο δημοσιογράφος του είπε ότι αυτό δεν είχε καμία λογική και του απάντησε "Τι είναι η λογική; Δεν υπάρχει τίποτα πιο ηλίθιο από την λογική!".

Του άρεσε να κάνει περίεργα και βασανιστικά αστεία κύριός σε άτομα που πίστευε πως είναι ψώνια. Πχ σε πάρτι έβαζε μαξιλάρια που κάνουν κάποιο ήχο κάτω από την καρέκλα τους, σε δείπνο τους κέρναγε μπλε σούπα με μπλε παγωτό μόνο για να δει την αντίδρασή τους. Μια μέρα ένας κάμεραμαν καυχιόνταν για την καινούργια του ηλεκτρική κουζίνα και του έστειλε 2 τόνους κάρβουνο με ένα σημείωμα "πληρωμένα από τον Χίτσκοκ". Σε ένα από τα πιο κακά αστεία του εμπλεκόταν ένα στοίχημα μεταξύ αυτόν και ένα μέλος της ομάδας ότι δεν θα μπορούσε να μείνει αλυσοδεμένος μια ολόκληρη νύχτα σε μια κάμερα. Λίγο πριν ξεκινήσει το στοίχημα, ο Χίτσκοκ του πρόσφερε ένα ποτό αλλά την άλλη μέρα το πρωί όλη η ομάδα έμαθε πως είχε εμπλουτίσει το ποτό με ισχυρό καθαρτικό με αποτέλεσμα να έχουν βρει τον άνθρωπο κλαίγοντας σε μια λακκούβα από ... ξέρετε...
Δεν είσαι καλός σκηνοθέτης εάν δεν έχεις λίγη τρέλα πάνω σου! Τέλος!

Πέμπτη 26 Φεβρουαρίου 2015

Jimmy's Hall

Καλή Σαρακοστή σε όλους!

Χθες είδα την ταινία, βρετανικής παραγωγής, Jimmy's Hall. Είναι μια ταινία βασισμένη σε αληθινά γεγονότα που πήραν μέρος το 1932 στην Ιρλανδία.
Για να καταλάβουμε καλύτερα την ταινία στην αρχή μας εξηγούν πως η Ιρλανδία, πριν το 1932 έχει υποφέρει από 2 πολέμους, ένα πόλεμο για την ανεξαρτησία από την Βρετανική Αυτοκρατορία και στην συνέχεια ένα εμφύλιο πόλεμο  ανάμεσα σε όσους συμφωνούσαν με την Συνθήκη της Βρετανίας και όσους δεν συμφωνούσαν, που αφησαν τους Ιρλανδούς με μια μεγάλη θλίψη.
Τότες είναι που ο Jimmy Gralton, ένας κομμουνιστής ακτιβιστής επιστρέφει στην φάρμα του μετά από 10 χρόνια εξορίας στην Αμερική. Αποφασίζοντας να ξανανοίξει την αίθουσα χορού του πνευματικού κέντρου, θα αντιμετωπίσει εμπόδια από την καθολική εκκλησία και τις τοπικές αρχές .
Γενικά την βρήκα λιιιιγο αργή αλλά με ενθουσίασε στην συνέχεια πρώτα από το θέμα της : εστιάζει σε 2 κόσμους, ένας κόσμος που δεν θέλει αλλαγές, που θέλει τα πράγματα να παραμείνουν όπως είναι και ένας άλλος κόσμος που θέλει να αλλάξουν τα πράγματα και να είναι οι άνθρωποι ελεύθεροι από οποιαδήποτε καταπίεση. (Σας θυμίζει κάτι μήπως;) Μέτα με ενθουσίασε από τους λόγους που σου παραμένουν στο μυαλό και πάλι σου θυμίζουν πολλά από την δικιά μας χώρα.
Αγαπημένο απόσπασμα
"Φίλοι, σύντροφοί,
Ποιος δεν θαύμασε την μεγαλειώδη έπαυλη που περάσαμε; Γόνιμη γη όπου και να στρέψεις τα μάτια σου, και εδώ η απλότητα του σπιτιού αυτού. Με ένα νεύμα του Λόρδου, ο αδερφός και η αδερφή μας με τα 5 τους παιδιά πετάγονται στο δρόμο. Το μεγαλύτερο ψέμα που θέλουμε να καταπίνουμε είναι πως η Ιρλανδία είναι μια, πως το έθνος μας είναι ένα, πως είμαστε ένας λαός με κοινή πίστη και συμφέροντα. Αλλά τα συμφέροντα ενός παιδιού στις φτωχογειτονιές είναι τα ίδια με του άπληστου τσιφλικά; Τα συμφέροντα του μεροκαματιάρη είναι τα ίδια με του Λόρδου; Oχι! Τα συμφέροντα του εργάτη στο ορυχείο η στο εργοστάσιο ίδια με του ιδιόκτητη, του τραπεζίτη του, των δικηγόρων του, των πουλημένων δημοσιογράφων; Μερικοί είναι εδώ, λέτε να τους καίγεται καρφί για τους ηλικιωμένους μας, τους αρρώστους, τους άνεργους, τους άστεγους κι όσους αναγκάζονται να φύγουν έξω για να βρούνε δουλειά; Είδα τι γινόταν στην Νέα Υόρκη με τα ίδια μου τα μάτια. Τους κερδοσκόπους και την γενική απληστία κι υστέρα είδα την φούσκα να σπάει. Το κραχ του 29 και την αθλιότητα στη γη της αφθονίας. Ας μην ξεχνάμε πως απλώθηκε σ'ολο τον κόσμο από ένα σύστημα βουτηγμένο στο ψέμα και την εκμετάλλευση. Θελαν να πιστέψουμε πως ήταν μοιραίο, θέλημα Θεού. Αλλά ήταν έργα ανθρώπων. Πρέπει να ξαναπαρουμε την ζωή μας στα χέρια μας. Να δουλεύουμε για τις ανάγκες μας , όχι από απληστία. Και όχι απλά να επιβιώνουμε αλλά να ζούμε και να γιορτάζουμε. Να χορεύουμε και να τραγουδάμε. Ελεύθεροι άνθρωποι!"
O αληθηνος Jimmy Garlton

Σάββατο 21 Φεβρουαρίου 2015

Τα αγαπημένα μου τραγούδια που κέρδισαν Oscar


Σαν σινεφίλ δεν θα μπορούσα να μην κάνω ένα μικρο αφιέρωμα στα βραβεία Oscars. Γι'αυτο και γω αποφάσισα να σας παρουσιάσω όχι τις αγαπημένες μου ταινίες όπως ίσως να περιμένατε αλλά... τα αγαπημένα μου τραγούδια που κέρδισαν βραβείο μέχρι και την δεκαετία 80, μιας και το μπλογκ μου είναι "Vintage".
10.Chim Chim Cher-ee-Dick Van Dyke για την ταινία Mary Poppins το 1964

9. Take my breath away-Berlin για την ταινία Top Gun το 1986

8. Up where we belong- Joe Cocker και Jennifer Warnes για την ταινία An Officer and a Gentleman το 1982

7.What a feeling-Irene Cara για την ταινία Flashdance το 1983

6.Fame-Irene Cara για την ταινία Fame το 1980

5.Raindrops Keep Fallin' on My Head—B. J. Thomas για την ταινία Butch Cassidy and the Sundance Kid το 1969

4.The time of my life- Bill Medley και Jennifer Warnes για την ταινία Dirty Dancing το 1987

3.Moon River-Audrey Hepburn για την ταινία Breakfast at Tiffany's το 1961

2.Over the rainbow-Judy Garland για την ταινία The Wizard of Oz το 1939

1.Τα Παιδιά του Πειραιά-Μελίνα Μερκούρη σε σύνθεση του Μάνου Χατζιδάκι για την ταινία Never on Sunday-Ποτέ την Κυριακή το 1960

Ποιο ειναι το δικο σας αγαπημενο τραγουδι που να εχει κερδισει βραβειο Oscar;

Σάββατο 14 Φεβρουαρίου 2015

Εάν ο Κριστιάν Γκρευ και η Αναστάζια Στιλ αντάλαζαν κάρτες Αγίου Βαλεντίνου....

I don't do romance μας λέει ο Κρίστιαν Γκρευ στις "50 αποχρώσεις του γκρι"... Ναι καλά.... δες αυτές τις vintage κάρτες (πιθανόν προπολεμική περιόδου με δεκαετία 50') και θα σε έβλεπα εάν δεν ανταλαζατε καρτουλες για τον Άγιο Βαλεντίνο με την Αναστάζια Στιλ... Και Vanilla θα έκανες μετά και σοκολάτα μαζί ... Χρόνια πολλά σε όλους τους ερωτευμένους!






Laters, Baby...

Τετάρτη 4 Φεβρουαρίου 2015

Οικονομικές vintage αποκριάτικες ιδεές

Έρχονται οι απόκριες!
Έχετε καμία ιδέα τι θα ντυθείτε φέτος; Όχι ακόμα; Ε τότες εγώ σας βρήκα μερικές vintage οικονομικές ιδέες, για να ντυθείτε με πραγματάκια που ίσως έχετε  ήδη στην γκαρνταρόμπα σας. Το μόνο που θα χρειαστεί να πάρετε είναι μερικά αξεσουάρ για να εμπλουτίσετε την στολή σας (καλύτερο και πιο οικονομικό από το να ξοδέψετε τα λεφτά σας σε μια ολόκληρη στολή!)
ΓΙΑ ΖΕΥΓΑΡΙΑ
1.Σταρ βουβής ταινίας

Για τις κυρίες ένα μαύρο φόρεμα (με δαντέλα η κρόσσια ακόμα καλύτερα), κολιέ με πέρλες λευκές η μαύρες δεν έχει πολύ σημασία, μεταξωτά γάντια λευκά η μαύρα και μπορείτε να το εμπλουτίσετε με φτερά στο κεφάλι. Για τους κυρίους ένα μαύρο κοστούμι με γραβάτα η παπιγιόν και ένα ψηλό καπέλο. Απαραίτητο να βάψετε το πρόσωπο σας  λευκό προς το γκρι  και να κρατάτε ένα μικρο μαύρο πίνακα που να γράφει τι λέτε...  Tutorial 20's make upTutorial 20's hairstyle

2.Bonnie and Clyde

Για τις κυρίες ένα πλεκτό μπλουζάκι σε χρωμα μπεζ η μουσταρδι με ένα φουλάρι στο λαιμό και ένα μπερέ, μια πενσιλ φούστα. Για τους άνδρες ένα κοστούμι (δεν έχει πολύ σημασία το χρώμα), με ένα γιλέκο η χωρίς. Η μπορείτε επίσης ένα καλό παντελόνι με λευκό πουκάμισο, γραβάτα και τιράντες και βέβαια το μπορσαλινο. Μην ξεχνάτε τα πιστόλια σας, το πολυβόλο σας.
3.Mικυ και Μινι μαους

Για τις κυρίες κόκκινη φούστα και μαύρη μπλούζα η επίσης μπορείτε να παίξετε με τα πουά και να βάλετε πχ μια φούστα με πουά και από πάνω ένα μαύρο η ένα κόκκινο μπλουζάκι . Για τον κύριο ένα κόκκινο η Μπορντό παντελόνι (που είναι της μόδας τώρα) μαζί με μαύρη μπλούζα η μαζί με ένα λευκό πουκάμισο και ένα κίτρινο παπιγιόν. Απαραίτητα τα αυτακια και η μαύρη μυτούλα!Δείτε ένα tutorialεδω.
ΓΙΑ ΓΥΝΑΙΚΕΣ
4.Χάρτινη κούκλα

Ίσως και η πιο πρωτότυπη ιδέα που έχω δει! Εδώ όμως θα χρειαστεί να είστε λίγο craft lover για να την κατασκευάσετε μόνη σας! Βρήκα ένα tutorial εδω . Δείτε και εδω μια παλιά μου ανάρτηση
5.Audrey Hepburn

Για να ντυθείτε Audrey Hepburn στην ταινία Breakfast at Tiffany's χρειάζεστε ένα μακρύ μαύρο φόρεμα αμάνικο(αλλά και κοντό δεν μας χαλάει), μακρυά μαύρα γάντια, κοντές πέρλες (η κολιέ με στρασακια) στο λαιμό, σκουλαρίκια πέρλες η διαμάντια, μια μικρή κορόνα στα μαλλιά που θα έχετε μαζέψει κοτσο και μια μακρυά πίπα σιγαρεττου και μαυρα γυαλια. Tutorial
6.Mary Poppins
Για να ντυθείτε σαν την Mary Poppins χρειάζεστε μια μαύρη φούστα κλος μακρυά η κοντη, με μια κόκκινη ζωνη, ένα λευκό πουκάμισο , ένα κόκκινο παπιγιόν , ένα μαύρο καπέλο στο οποίο θα έχετε βάλει πάνω λουλούδια, μια μαύρη ομπρέλα και μια μεγάλη τσάντα , λευκά κοντά γάντια. Δειτε tutorial.
7.Marilyn Monroe
Χρειάζεστε ένα λευκό γκλαμουρατο φόρεμα φαρδύ (η στενό με απο πανω  ένα γουνακι). Εάν είστε ξανθιά δείτε αυτο ,εάν όχι βάλτε περούκα. Κόκκινα χείλι και νύχια, eyeliner Tutorial.
8. Frida Kahlo



Last but not least η Frida Kahlo. Θέλετε μια μακρυά έθνικ φούστα, μια μαύρη δαντελένια μπλούζα η μπορείτε επίσης να βάλετε ένα λευκό μπλουζάκι και στους ώμους να βάλετε ένα μαύρο δαντελένιο σάλι. Μακρυά έθνικ σκουλαρίκια και πολλά κολιέ στο λαιμό η ένα πολύ μεγάλο κολιέ, ένα στεφάνι με λουλούδια στο κεφάλι. Προσοχή στο μακιγιαζ, τα φρύδια να σμιγονται Tutorial

Ελπίζω να σας βοήθησα λιγάκι! ποιο από όλα αυτά θα διαλέγατε;

Κυριακή 1 Φεβρουαρίου 2015

Faubourg 36/ Paris 36


Καλό μήνα σε όλους!
Να το αρχίσουμε όμορφα με μια καλή Γαλλική ταινιουλα του 2008 που είδα πρόσφατα.
Στην Γαλλία, βγήκε με το όνομα Faubourg 36 αλλά την είδα ως Paris 36 στο οτε tv.
Δεν θα έλεγα ότι είναι Το Αριστούργημα αλλά μια απλή, ταινία (πολλές φορές και οι απλές είναι οι πιο όμορφες)που θα σας ενθουσιάσει με τα ντεκόρ της, θα σας ταξιδέψει χρόνια πίσω στο προπολεμικό Παρίσι και θα σας αφήσει όμορφες αναμνήσεις με τα τραγούδια της. Η ταινία είναι ένα αφιέρωμα στην Γαλλική λαϊκή μουσική της δεκαετίας 30 με καινούργια τραγούδια που γράφτηκαν ειδικά για την ταινία με το στιλ της εποχής εκείνης. Μάλιστα ένα από τα τραγούδια ήταν και υποψήφιο καλύτερο τραγούδι στα Oscars
.
Εκτός από το αφιέρωμα στην μουσική, η ταινία περιέχει επίσης και ένα δυνατό θέμα : οι συγκρούσεις των υπόγειων ρευμάτων του αντισημιτισμού και του φασισμού, που ήταν επίμονα το 1936, με το κίνημα των κομμουνιστών εργατών.
Η πλοκή
Η ταινία αρχίζει σε ένα αστυνομικό τμήμα όπου ένας άνδρας κατηγορείτε για φόνο. Είναι ο Pigoil, o διευθυντής του Chansonia, μια μουσική σκηνή. Ο Pigoil διηγείται την ιστορία του πως έμεινε άνεργος όταν η τοπική μαφία έκλεισε το Chansonia, πως ανακάλυψε ότι η γυναίκα του τον απατούσε,πως στην συνέχεια έχασε την επιμέλεια του γιου του επειδή ήταν άνεργος και πως με τους 2 φίλους του,Milou και Jacky, επίσης άνεργοι, αποφασίσε να ξαναανοιξουν το Chansonia...
Αυτή η ταινία θα αρέσει ιδιαίτερα σε άτομα ,που σαν εμένα, αγάπησαν τις ταινίες Moulin-Rouge και Cinema Paradiso.
Το trailer

Παρίσι το 1936

Τετάρτη 28 Ιανουαρίου 2015

Σύγχρονες ταινίες απεικονίζονται σε vintage αφίσες!

Πως θα ήταν μια σύγχρονη ταινία εάν ανήκε σε μια άλλη εποχή; Ποιοι θα έπαιζαν στην ταινία, ποιος θα ήταν ο σκηνοθέτης, πως θα ήταν η αφίσα;

Οι  εικονογραφοι Peter Stults και Sean Hartter το φαντάστηκα και μας το δείχνουν μέσα από τις τρελές τους δημιουργίες...
Οι δημιουργίες του Peter Stults





















Και οι δημιουργιες του Sean Hartter







Εσείς ποια θα βλέπατε;
Εγώ σίγουρα το Hangover με τον Jerry Lewis, το V for Vendetta με την Audrey Hepburn και το Halloween σε σκηνοθεσία του Hitchcock
Blogging tips