Alice through the looking glass

Ωωωωω τι ευχάριστο νέο έμαθα σήμερα Μαμ'ζελες και Μεσιε....

Μια ταινία που αγάπησα πολύ,"Η Αλίκη στην χώρα των θαυμάτων",με τον πολύ πολύ αγαπημένο μου τρελοκαπελα-Johnny Depp ,θα έχει συνέχεια το επόμενο καλοκαίρι, "Alice through the looking glass".

Δυστυχώς σκηνοθέτης δεν είναι ο Tim Burton αλλά ο James Bobin που σκηνοθέτησε τους Muppets. Ο λατρεμένος σκηνοθέτης είναι όμως ένας από τους παραγωγούς της ταινίας και θέλω να πιστέψω πως η ταινία θα είναι πολύ κοντά και στην πρώτη!

Η Αλίκη μας ξαναγυρίζει πίσω στην χώρα των θαυμάτων και αυτή την φορά πρέπει να σώσει τον Τρελοκαπελα από μια αφανέρωτη σκοτεινή μοίρα.  Ο κακός της ιστορίας φαίνεται να είναι ο Χρόνος, ένα περίεργο πλάσμα που θα είναι μισό άνθρωπος και μισό ρολόι....

Απολαύστε το τρέιλερ...

Dolly Dingle

Καλό μήνα σε όλους!!
Σας είχα μιλήσει στο παρελθόν για το πόσο αγαπώ τις χάρτινες κούκλες. Εδώ και πάρα πάρα πολύ καιρό ήθελα να δημιουργήσω κάτι με αυτό το θέμα και να που τελικά πραγματοποιήθηκε!
Να σας παρουσιάσω το κουτάκι Dolly Dingle!

Πριν δείτε το περιεχόμενο να σας πω 2 λέξεις για την Dolly Dingle.

Η μαμά της Dolly είναι η Grace Drayton, μια εικονογράφος της αρχές του περασμένου αιώνα. Ζωγράφιζε για διάφορα περιοδικά. Το 1913, δημιουργεί ένα νέο χαρακτήρα την Dolly Dingle. Τα μπριμπιλοτα ματάκια της και οι ξανθές μπούκλες της μπαίνουν άμεσος στην καρδιά των μικρών κοριτσιών και για τα επόμενα 20 χρόνια δημιουργεί πάνω από 200 χάρτινες κούκλες ,Dolly Dingle και οι φίλοι της, που ταξιδεύουν σε όλο τον κόσμο και προσφέρουν στα κοριτσάκια ατελείωτες ώρες παιχνιδιού.

Η Dolly μου έχει κλέψει και μένα την καρδιά και μάλλον στο μέλλον θα την δείτε και σε άλλες δημιουργίες! Απλά την λατρεύω!

Άραγε τι να περιέχει μέσα στο κουτάκι;;;

Το κουτάκι περιέχει μέσα

5 σετ χρωματιστές χάρτινες κούκλες.

5 ασπρόμαυρες χάρτινες κούκλες για να τις χρωματίσουν τα κοριτσάκια όπως θέλουν.

Ψαλίδι, ξυλομπογιες με ξύστρα και κόλα.

Και 4 ξύλινα καρούλια με κορδέλα, μπουκαλάκι με κουμπιά, στρασακια (και έξτρα στρασακια) για να διακοσμησουν τα κοριτσάκια τα ρουχαλάκια όπως θέλουν και αν το θέλουν να κολλήσουν το αγαπημένο τους συνδυασμό πάνω σε καρτέλες (3 καρτελιτσες).

Σας αρεσε;;;

Λεπτομέρειες πως να το αποκτήσετε στην σελιδα μου Facebook.

Το ταξίδι ενός Φλιτζανιού...

Μικρή, όταν πήγαινα στην φίλη μου Γαλάτεια, σε μια εποχή που δεν υπήρχαν ούτε ταμπλετ ούτε ηλεκτρονικές κονσόλες (ναι οκ υπήρχε η Atari), παίζαμε διάφορα παιχνίδια ρόλου. Ένα από τα αγαπημένα μας παιχνίδια ήταν να προσποιηθούμε πως είμαστε μεγάλες κυρίες. Σάλια, καπέλα, τσάντες και λίγο κραγιόν από την μαμά μας μεταμόρφωνε αλλά η διαφορά την έκαναν τα παιχνιδάκια, τα κουζινικα.

"Θα κάνουμε πως ερχόσουν στο σπίτι μου και πίναμε τσάι, οκ;" Και σαν μικρές κυρίες βγάζαμε τα φλιτζανακια και την τσαγιέρα από ένα υπέροχο ψάθινο βαλιτσάκι τύπου πικνίκ που είχε. (το θυμάμαι σαν να ήταν χθες, το λάτρευα). Γεμίζαμε την τσαγιέρα με νερό που βάζαμε μέσα στα φλιτζανακια, ανακατευαμε με το κουταλάκι, πίναμε και συζητούσαμε σαν να ήμασταν ενήλικες. Πόσο γρήγορα θέλαμε να μεγαλώσουμε...

Αυτό το καλοκαίρι όταν ήρθε στην Ελλάδα ο αδερφός μου με την νύφη μου και την ανιψιά μου ,που είναι τεσσάρων, τους ρώτησα τι δωράκι να της αγόραζα  για να παίζει στο εξοχικό. Τι έκπληξη όταν μου είπαν πως τα αγαπημένα της παιχνίδια είναι τα κουζινικα. Βλέποντας την να παίζει, να μας σερβίρει ψεύτικο καφέ,να μας μαγειρεύει γλυκά στο τηγάνι  και να μας διατάζει πότε θα ανακατώσουμε την ζάχαρη και πότε θα πιούμε (παρακαλώ να πιούμε με θόρυβο) σκεφτικά γιατί να μην υπάρχει μια χρονομηχανη να ταξιδέψουμε πίσω στο χρόνο όταν ήμασταν παιδιά;

Αν ήξερα ότι της αρέσουν τα κουζινικα θα της είχα φτιάξει αυτή την βαλιτσουλα νωρίτερα, μάλλον άλλο κοριτσάκι θα την απολαύσει

   ...

Βαλιτσουλα η οποία περιέχει μέσα... μα φυσικά φλιτζανακια αλλά και υφασμάτινα φακελάκια τσαγιού.

Ένα τραπεζομάντιλο ραμμένο στο χέρι

Cupcakes από τσόχα ραμμένα στο χέρι.

Και φυσικά το βαλιτσάκι είναι τύπου πικνίκ.

https://www.facebook.com/media/set/?set=a.907761672638793.1073741848.199622546786046&type=3

Η φίλη μου η Πετρα που έχει το blog ο πιο πιστός φίλος του σκύλου μας πρότεινε να δημοσιεύσουμε φωτογραφίες απο φλιτζάνια με ανάλογες αναρτήσεις. Δεν μπορούσε να πέσει καλύτερα είναι αλήθεια. Νομίζω πως μερικές φορές Πετρα μου ζεις στο μυαλό μου.... Mission accomplished?

Εάν θέλετε και σεις να συμμετάσχετε σε αυτή την φλιτζανο αλυσίδα θα πω; Μπείτε στην ανάρτηση της  http://pistos-petra.blogspot.gr/2015/10/to-taksidi-enos-flitzaniou.html

Επιστροφή στα θρανία

Σήμερα βλέποντας τόσα παιδάκια με τους γονείς τους να πηγαίνουν πρώτη μέρα στο σχολείο θυμήθηκα και γω τις δίκες μου επιστροφές στα θρανία  

Το σχολείο που πέρασα σχεδόν όλο το δημοτικό , στην συνέχεια αλλάξαμε και μας πήγαν σε ένα μοντέρνο κτήριο γιατί ήταν παλιό και επικίνδυνο. Εδώ το 1912 ήταν σχολή ζωγραφικής και διακοσμητικών τεχνών. Αυτή  ήταν η πρώτη είσοδο, εμείς μπαίναμε από άλλη πόρτα η οποία δεν είναι πάνω στην εικόνα. Θυμάμαι μεγάλους διαδρόμους με πέτρινες καμάρες, όλα στο μυαλό μου φαίνονται μεγάλα, η αυλή, οι αίθουσες... 

Τα σχολεία στο Βέλγιο άρχιζαν ,και αρχίζουν ακόμα και τώρα, στη 1η Σεπτεμβρίου. Βασικά άρχιζε νωρίτερα όταν σκέφτεσαι τα ψώνια που έπρεπε να κάνεις για την μεγάλη μέρα. Μια καινούργια κασετίνα με ξυλομπογιες, μια πένα με τα μελανακια της που μας έκανε τα δάχτυλα χάλια και έφτανε το μελάνι μέχρι και στα χείλι, γόμα και ξύστρα και φυσικά η σχολική τσάντα που κουβαλουσαμε στην πλάτη μας (και μετά αναρωτιόμαστε από που μας ήρθε η σκολίωση και ο πόνος στην μέση....) ήταν τα πρώτα πράγματα που μας ζητούσαν. Στην συνέχεια μας ζητούσαν και κάποια ειδικά τετράδια, χαρτί περιτυλίγματος για να τα σκεπασουμε να μην λεροθουν (Τετράδια με διάφορα εξώφυλλα δεν θυμαμαι) και μια ετικέτα πάνω τους με το όνομα μας για να μην τα χάσουμε.

Βιβλία δεν είχαμε. Στις πρώτες τάξεις του δημοτικού μας έδιναν κόλλες με ασκήσεις τις οποίες τις εκτύπωναν οι δάσκαλοι με μια ειδική μηχανή στο χέρι. Κάπου κάπου μας ζητούσαν βοήθεια και ακόμα θυμάμαι την ωραία μυρωδιά του καρμπόν(να σκεφτείτε ότι φωτοτυπικό μηχάνημα δεν υπήρχε ακόμα, έρεε νιώθω γιαγιά μόνο που το λέω...). Βιβλία είχαμε στο γυμνάσιο και στο λύκειο αλλά δεν τα αγοράζαμε, τα νοικιάζαμαι στην αρχή της χρονιάς από το σχολείο και αν τα επιστρέφαμε σε καλή κατάσταση στο τέλος του χρόνου παίρναμε τα λεφτά μας πίσω.

Λίγες μέρες πριν την μεγάλη μέρα, εξετάζαμε ξανά και ξανά το περιεχόμενο της κασετίνας μας. Μια την αδειάζαμε, μια την γεμίζαμε. Κλείσε, άνοιξε, κλείσε, άνοιξε. Ακονίζαμε τα μολυβια μας μέχρι η μύτη να τρυπήσει το δάχτυλο μας, μυρίζαμε (σνιφάραμαι είναι πιο σωστή λέξη) την κόλα που μοσχοβολούσε αμύγδαλο (και έχω φάει, ναι ναι το ομολογώ!!). Το άγχος έφτανε στην κορύφωση.

Την παραμονή, στο κρεβάτι μου, με τα μάτια ορθάνοιχτα σκεφτόμουνα. Θα εξακολουθεί να είναι η καλύτερη μου φίλη, η Στεφανή, στην ίδια τάξη η θα άλλαζε σχολείο. Αυτός ο ... πως τον έλεγαν μωρέ;; θα με γουστάρει ακόμα; Θα έχω καλή δασκάλα φέτος; γιατί πέρσι στην Πέμπτη τάξη ήταν τρομακτική και κακιά. Θα κάνω καινούργιους φίλους; η εχθρη μου, η Θεοδώρα, (ναι ναι Ελληνίδα) θα μου λεει πάλι άσχημα πράγματα και θα πηγαίνω κλαίγοντας στο σπίτι; τι καινούργια παιχνίδια θα παίζουμε στο διάλειμμα; Να βάλω και το λάστιχο μου στην τσάντα μου για να παίξουμε; Τι θα με περιμένει, τέλος πάντων, σε αυτή την νέα σχολική χρονιά; Και σαν να μην έφτανε να πηγαίνω στο Βελγικό σχολείο, την Τετάρτη μεσημέρι και την Πέμπτη απόγευμα πήγαινα και στο ελληνικό σχολείο.

Την μεγάλη μέρα, που πάντα ήταν 1η Σεπτεμβρίου,(εκτός και αν έπεφτε Σάββατο η Κυριακή) βρέξει ,χιονίσει ακόμα και αν ήταν εκλογές.. πάντα η μαμά μου έδινε να φορέσω κάτι καινούργιο γιατί την πρώτη μέρα έπρεπε πάντα να κάνεις καλή εντύπωση. Αγιασμός δεν γινόταν, το Βέλγιο δεν είναι θρησκευτική χώρα. Ο μπαμπάς μου με άφηνε το χέρι μπροστά στην μεγάλη πόρτα και, η καρδιά μου να χτυπά λίγο πιο δυνατά ακόμα, έτρεχα να βρω τις φίλες μου για μια καινούργια σχολική χρονιά γεμάτη περιπέτειες.... Απολαύστε το σχολείο όσοι πηγαίνετε ακόμα, σε λίγα χρόνια θα θέλετε και σεις μια χρονομηχανη για να γυρίσετε το χρόνο πίσω σε αυτή την υπέροχη εποχή της ζωής σας

Καλή σχολική χρονιά σε όλους!
Φωτογραφιες Robert Doisneau

Θα αφήνατε το παιδί σας με αυτόν τον Άγιο Βασίλη;

Δείτε μερικές vintage ανατριχιαστικές φωτογραφίες του Άγιου Βασίλη.... Μάλλον φέτος θα το σκεφτείτε 2 φορές πριν αφήσετε την κάλτσα σας στο τζάκι. Θα αφήνατε ποτέ το παιδί σας δίπλα σε αυτούς τους Αγίους Βασιληδες;

Pan

Άλλη μια ταινία με τον αγαπημένο μας Peter Pan θα βγει στις μεγάλες οθόνες μας το 2015...

Δείτε το πρώτο τρέιλερ της ταινίας στην οποία πρωταγωνιστεί ο εξαιρετικός Hugh Jackman, όχι στο ρόλο του Captain Hook όπως θα νομίζαμε όλοι μας αλλά... στο ρόλο του Black Beard...

Το παραμύθι φαίνεται λίγο διαφορετικό αλλά δεν ξέρω ,wait and see. Περίεργο να υπάρχει ο Black Beard μέσα, να φαίνεται καλός ο Captain Ηοοκ και να λείπει η Tinkerbell...

Το λούτρινο αρκουδάκι

Τι κάνει κάνεις όταν ξαφνικά ξυπνάει 6 το πρωί και δεν τον πιάνει ο ύπνος μετά; Ανάβει την τηλεόραση και κοιτάζει Travel στο OTEtv... Έτσι σήμερα έπεσα σε ένα ρεπορτάζ που έλεγε την ιστορία του λουτρινου αρκουδάκι.

Γνωρίζατε ότι το αρκουδάκι φτιάχτηκε προς τιμήν του Προέδρου Theodore Roosevelt;

Όλα ξεκίνησαν όταν ο κυβερνήτης του Missisipi κάλεσε τον πρόεδρο να πάνε να κυνηγήσουν αρκούδες και με αντίθεση με τους άλλους κυνηγούς ο Roosevelt δεν είχε εντοπίσει καμία. Ο βοηθός του όμως έπιασε μια, την έδεσε και πρότεινε τον πρόεδρο να την πυροβολήσει. Ο Roosevelt αρνήθηκε γιατί δεν το θεωρούσε σωστό απέναντι στους άλλους. Η είδηση διαδόθηκε γρήγορα στις εφημερίδες.

Ένας πολιτικός γελοιογράφος διάβασε την είδηση και άρχισε να σατιρίζει τον πρόεδρο.

Στην συνέχεια ένας έμπορας ζαχαρωτών και η γυναίκα του που έφτιαχνε διάφορες κατασκευές αποφάσισαν να φτιάξουν ένα λουτρινο αρκουδάκι που θα το ονόμαζαν Teddy Bear (το Teddy απο το Theodore). Και από το 1902 και μέχρι τώρα το αρκουδάκι παραμένει το πιο δημοφιλή παιχνιδάκι για όλα τα καλά κοριτσάκια και αγοράκια!

Tyler Orehek

O Tyler Orehek είναι ένας φωτογράφος ο οποίος άρχισε αυτό το έργο το 2012. Στόχος του είναι να κάνει ένα αφιέρωμα σε μια εποχή που έχει περάσει προ πολλού χωρίς όμως να πέσει στα κλασικά κλισέ του ψιλού καπέλου και το σγουρό μουστάκι. Άρχισε πρώτα να φωτογραφίζει τον γιο του και στην συνέχεια πρόσθεσε και την κορούλα του.

Αυτό που κάνει ιδιαίτερες τις φωτογραφίες του είναι ότι σαν φανατικός της ιστορίας του περασμένου αιώνα έχει επιλέξει πολύ προσεκτικά όλα τα αντικείμενα αντίκες, τα μεροι που φωτογραφήθηκαν τα παιδάκια του, ακόμα και τα ρούχα που φοράνε για να μας ταξιδέψει στο χρόνο.

Έτοιμοι για ένα άλμα στο χρόνο;

Άνθρωποι του τσίρκου το 1900

O φύλακας του μουσείου 1920

O ρολογάς 1930

Douglas MacArthur δεκαετια '40

O ναύτης 1940

Ο Roosevelt πέθανε 1945

Ο μπάτσος 1950

Ο Ψυχρός Πόλεμος και οι κατασκόποι 1960

O πυγμάχος 1970

O Tyler Orehek ειναι στο facebook ...https://www.facebook.com/TylerOrehekPhotography

HALLOWEEN ...

Σήμερα λίγο παντού στην Αμερική αλλά και σε πολλές δυτικές χώρες μικρά παιδιά μεταμφιέζονται σε κάτι τρομακτικό και επισκέπτονται σπίτια μαζεύοντας γλυκά και λέγοντας "trick or treat" (φάρσα η κέρασμα). Αυτό είναι το Halloween... Αλλά έχετε αναρωτηθεί ποτέ από που προέρχεται αυτή η γιορτή;

Έχω ψάξει λίγο σε διάφορες σελίδες και το συμπέρασμα είναι ότι μάλλον προέρχεται από 3 παλιές γιορτές : από ένα Κελτικό φεστιβάλ (η γιορτή του Samhain που σημαίνει τέλος του καλοκαιριού), από μια Ρωμαϊκή γιορτή (η ημέρα της Pomona) και απο την Χριστιανική γιορτή (των Αγίων Πάντων).

Οι Κέλτες ήταν ένας πολυθεϊστικός λαός που ζούσε πριν χιλιάδες χρόνια στην Βρετανία, τη Σκωτία και την Ιρλανδία. Λάτρευαν πάνω απ'ολα τον Θεό του Ηλιου που μεγάλωνε τις καλλιέργειες τους. Η πρωτοχρονιά τους άρχιζε 1 Νοεμβρίου και την παραμονή εκείνης της μέρας γιόρταζαν το τέλος της σεζόν του Ηλίου και η αρχή του σκότους. Ήταν η γιορτή του Samhain, επειδή πίστευαν ότι, κατά τη διάρκεια του χειμώνα, ο Θεός τους o Ήλιος ήταν αιχμάλωτος του Samhain, τον πρίγκιπα του σκότους. Εκείνη την μέρα οι Κέλτες πίστευαν πως ο Samhain συγκέντρωνε όλες τις ψυχές των νεκρών για να επισκεφθεί το παλαιό σπίτι τους. Αυτές οι ψυχές έπαιρναν διάφορες μορφές, μαύρες γάτες, νυχτερίδες...

Αυτό το πράγμα τρόμαζε πάρα πολύ τους Κέλτες γιατί πίστευαν πως οι ψυχές θα πήγαιναν να κλέψουν την σοδεία τους. Έτσι οι Δρυίδες αναβαν τεράστιες φωτιές πάνω στους λόφους μέσα στο δασός για να διώξουν τα κακά πνεύματα. Αργότερα άφησαν τις προσευχές και στην θέση εκείνη την ημέρα έβαζαν τρόφιμα μπροστά στις πόρτες των σπιτιών τους σαν δώρο στα πνεύματα για να μην κάνουν κακό στην σοδειά τους. (Αυτό εξηγεί το "trick or treat"). Και επειδή φοβόντουσαν να κυκλοφορήσουν έξω εξαιτίας τα κακά πνεύματα εκείνης της ημέρας αποφάσισαν να μεταμφιεστουν σε μάγισσες και φαντάσματα για να μην τους αναγνωρίσουν και να νομίζουν ότι είναι δικούς τους ! Για να τους διωκουν τα κακά πνεύματα μακρια απο το σπιτι τους, οι Κέλτες έβαζαν μπροστά στην πόρτα τους ένα γογγύλι το οποίο το σκάλιζαν σαν ανθρώπινο πρόσωπο και στο οποίο έβαζαν μέσα ένα κερί.

Πολλά πολλά χρόνια αργότερα αντικατέστησαν το γογγύλι με την κολοκύθα σύμφωνα με ένα Ιρλανδικό μύθος που έλεγε ότι ένας τεμπέλης αλλά πανέξυπνος αγρότης (ο Jack) κατάφερε να ξεγελάσει και να παγιδεύσει τον Διάβολο με έναν σταυρό. Ο Τζακ αρνήθηκε να απελευθερώσει τον Διάβολο μέχρι να καταλήξουν σε κάποια συμφωνία. Ο Τζακ δέχτηκε να τον απελευθερώσει με την προϋπόθεση ότι όταν πεθάνει, ο Διάβολος να μην τον αφήσει να μπει στην Κόλαση. Πεθαίνοντας λοιπόν ο Τζακ, η συμφωνία τηρήθηκε και από τότε, ο Jack φτιάχνει αυτά τα φανάρια από κολοκύθα, βάζει ένα κερί μέσα τους και περιπλανάται σε όλα τα μήκη και πλάτη της Γης για να βρει ένα μέρος να αναπαυθεί. (Jack-o-Lantern)

Στο πρώτο αιώνα Μ.Χ., οι Ρωμαίοι εισέβαλαν στην Αγγλία φέρνοντας μαζί τους τα έθιμα τους. Οι Ρωμαίοι είχαν 2 σημαντικές γιορτές ,Feralia και Pomona όπου όπως οι περισσότερες Ρωμαϊκές γιορτές υπήρχε πολύ μεθύσι και όργια. Το φεστιβάλ Feralia γιόρταζε τους νεκρούς και το φεστιβάλ Pomona που επεφτε 1 Νοεμβριου γιόρταζε την θεά των φρούτων, δέντρων. Πάντα την συμβόλιζαν με ενα μήλο. Πολλά εθιμα του Halloween σχετίζονται με την πρόβλεψη του μέλλοντος. Οι συμμετέχοντες γεμίζουν κουβάδες με νερό και μήλα και λέγεται ότι ο πρώτος που θα τραβήξει ένα μήλο χωρίς να χρησιμοποιήσει τα χέρια του είναι ο πρώτος που θα παντρευτεί. .... Για τους επόμενους 3 αιώνες Samhain, Feralia και Pomona εγινα μια γιορτή με τα έθιμα των Κελτών και των Ρωμαίων.

Το 835, η η Καθολική Εκκλησία καθάρισε όλες τις Παγανιστικές και Ρωμαϊκές γιορτές και αποφάσισε ότι η 1η Νοεμβρίου θα είναι η ημέρα των Αγίων Πάντων. Στα Αγγλικά λέγεται "All Hallow's Day". Έτσι η παραμονή εκείνης της ημέρας λέγεται "All Hallow's Evening" η "All-hallow-even", απο κει και το όνομα Halloween... Κατάργησε όλα τα μεθύσια και τα όργια των Ρωμαίων και τα αντικατέστησε με προσευχές αλλά παρ'ολα αυτά κρατώντας κάποια έθιμα.

To 1846 πολλοί Ιρλανδοι μετανάστευσαν στην Αμερική φέρνοντας μαζί τους το δικό τους Halloween, με τις τρομακτικές στολές, τον Jack-o-Lantern και τα "trick or treat", οι μεγάλες φωτιές, παιχνιδάκια με μήλα, φρούτα και καραμέλες.

Ηταν πολυ ευχαριστο να ψαχνω διαφορα για αυτη την γιορτη, σας αρεσε το αρθρο μου;

Καποια κοσμηματακια επνευσμενα απο αυτη την μερα, τα οποια μπορειτε να βρειτε στην σελιδα μου facebook https://www.facebook.com/pages/Mamzelle-Gaga-Χειροποιητα-Handmade/

Ανοιξτε τα κλουβια... να πεταξουν ελευθερα τα πουλακια...

Πολλοί θα αναρωτιέστε από που η εμμονή μου για τα κλουβιά και τα πουλάκια...

Τίποτα δεν είναι τυχαίο, πάντα κάτι το κάνω γιατί το αγαπώ η μου θυμίζει κάτι απο τα παλιά. Αυτή η εμμονή λοιπόν μου έρχεται απο ενα παλιό γαλλικό τραγούδι "La cage aux oiseaux" (το κλουβί με τα πουλιά) το οποιο το τραγουδάει ο πολυ τρυφερός Pierre Perret.

Αυτο το τραγούδι το είχα μάθει στο δημοτικό σχολείο στο Βέλγιο. Δεν ξερω πως ειναι τα πράγματα σήμερα αλλα την δεκαετία 80' στα σχολεία στο Βελγιο ενας τρόπος για να μάθεις να διαβάζεις ηταν να μαθαίνεις τραγουδάκια και ποιήματα. Εκτός απο αυτο μου αρέσουν παρα πολυ τα κλουβιά, αλλα βεβαια να ειναι άδεια... Δεν μπορώ να βλέπω φυλακισμένο πουλάκι, μου αρεσει να τα κοιτάζω να πετάνε ψιλά και ελεύθερα, να έρχονται που και που στο μπαλκόνι μου (ακομα και αν τρωνε τις φράουλες μου, δεν με πειράζει).

Το ξερω πως πολλοι απο σας δεν θα καταλάβετε λέξη απο το τραγούδι γι'αυτο και προσπάθησα οσο μπορούσα να το μεταφράσω..

Ανοίξτε ανοίξτε το κλουβί με τα πουλια

Κοιτάξτε τους να πετάνε. Είναι όμορφο

Παιδιά αν δείτε

πουλάκια φυλακισμένα

Ανοίξτε τους την πόρτα προς την ελευθερία.

Μια μικρη δακτυλήθρα

Και 3 σταγόνες νερό μεσα

Πανω στην φωλιά

Ενα σουπιοκόκκαλο ολο λευκο

Και ενα σπουργιτακι δυστυχισμένο που ζει στην φυλακή

"Βάζει ηλιο στο σπίτι μεσα"

Θα σου πουνε

Κάποιοι διεστραμμένοι

Παππούδες

Που δεν εχουν τιποτα

στο κεφάλι

Μια φορα στην ζωη σας

Εσεις που δεν ειστε σαν αυτους

Καντε κατι που θα σας κανει ευτυχισμένους

Εαν η θυρωρός σας κανει τσιου-τσιου στο μπαλκόνι της

Με τα παπαγαλάκια της εισαγόμενα απο την Ιαπωνία

Τα κίτρινα καναρίνια της και τα μπενγκαλι της

Με την σειρα σας καντε την γουτσου γουτσου

Και αναφωνηστε πονηρά

"Θεε μου, τι φτέρωμα!"

Αλλα αγαπητή κυρία

Σας ζητάνε στο 3ο όροφο

Και οταν η γρια σας γυρίσει την πλάτη

Ακόμα και αν δεν σας το συγχωρέσει ποτε

Ανοίξτε ανοίξτε το κλουβί με τα πουλια

Κοιτάξτε τους να πετάνε. Είναι όμορφο

Παιδιά αν δείτε

πουλάκια φυλακισμένα

Ανοίξτε τους την πόρτα προς την ελευθερία.

Μερικές δημιουργίες με αυτό το θέμα

Το πρώτο ειναι απο τα αγαπημένα μου αλλα ηδη εχει πουληθεί